بازمانده ی روز سرخ- ویژه نامه شهادت امام زین العابدین علیه السلام

تقدیم به ساحت مقدس چهارمین کوکب آسمان امامت
و ولایت ، آقا علی ابن الحسین علیه السلام 



ای سرور عابدان عالم، امشب كه شب شهادت توست، به درگاهت می آیم تا بر جوانی ام دعا كنی، 
تا در لطافت و غلظت و رقت و نورانیت تو شناور شوم و ذوب شوم در زلال نگاهت
شهادت غمبارومظلومانه چهارمین سکاندار کشتی هـدایـت
کوکب درخشان آسمان امامت ، شاهد تبدار نینوای شهادت
روایتگرحدیث خون ورشادت,داغدارلاله های بخون طپیده 
قافلـه دار کاروان اسـراء، سیـد الباکین ، سیـد السـاجدین
آقا علی بن الحسین ، حضرت زین العـابدین علیه السلام
رابـرشیعیـان جهــان تسلیـت و تعـزیت عرض می کنیـم




عاشورای حسینی، کتاب سرخی بود که «تفسیر ناب
آن از زبان امام سجاد تراوید
او با اسارت خویش، آزادی را تفسیر کرد و با خطبه هایش سرود
بیداری خواند.امام سجّاد(ع)، بازمانده ی آن روزِ سرخ بود 
و شاهد آن عصر فاجعه و قساوت
«صحیفه ی سجادیه»اش، ناب ترین دعاهای عارفانه را در بر دارد
هنوز هم ترنم عاشقانه ی این «زبور آل محمد»، بر زبان اهل دل است
زمان پر از زمزمه های سجادی است
امام سجّاد(ع)، پاسدار «وحی نبوی» و «خط علوی» و «شور حسینی» بود
در عصر «نتوانستن»ها، جامعه را به «قدرت دعا» توجّه داد
نیایش، سلاح او در مبارزه ی فرهنگی و سنگر او در دفاع از حق و اهل بیت بود
او که در برابر خدا، «سجّاد» بود، هرگز در برابر ظالمان، سرِ تسلیم فرود
نیاورد و چهره بر درگاه ارباب قدرت نسود
بندی که بر دست و پایش بود، نشانه ی «آزادی در اسارت» بود 
و خطبه ای که در کوفه و شام خواند، جلوه ی مکرّر فصاحت
علوی در کلام زین العابدین بود


سیری در حیات امام زین العابدین علیه السلام
نام: على
كنیه: ابوالحسن و ابومحمد
القاب: زین العابدین، سید الساجدین، سجّاد، زكىّ، امین و ذوالثفنات
به خاطر عبادت زیاد و سجده‏هاى طولانىِ امام زین العابدین (ع)، پینه‏اى در پیشانى‏اش بسته بود. از این رو، به وى «ذوالثفنات» لقب دادند
منصب: معصوم ششم و امام چهارم شیعیان
تاریخ ولادت: نیمه جمادى الثانى سال 38
در مورد تاریخ ولادت آن حضرت، اختلاف است. غیر از تاریخ مزبور، مورخان روز و ماه ولادت آن حضرت را، پنجم شعبان یا نیمه جمادى الاولى یا هفتم شعبان و یا نهم شعبان ذكر كرده‏اند. در مورد سال ولادت آن حضرت نیز برخى سال 37 و برخى سال 36 هجرى را ثبت كرده‏اند
امام زین العابدین (ع) دو سال پیش از شهادت امیر المؤمنین، على بن ابى‏طالب(ع) چشم به جهان گشود
محل تولد: مدینه مشرفه، در سرزمین حجاز (عربستان سعودى كنونى). برخى مورّخان گفته‏اند كه محل تولد آن حضرت در كوفه بوده است؛ زیرا در آن هنگام، همه افراد خانواده امام على (ع) در كوفه به سر مى‏بردند
نسب پدرى: امام حسین بن على بن ابى‏طالب (ع)
نام مادر: شهربانو، یا شاه زنان، دختر یزدگرد سوم، آخرین پادشاه از سلسله‏ ساسانیان در ایران كه در زمان خلافت امام على (ع) (و به قولى در عصر خلافت عمر یا عثمان) به اسارت مسلمانان در آمده و با اختیار خویش، همسرىِ امام ‏حسین (ع) را پذیرفت. این بانوى بزرگ در ایام نوزادى امام زین العابدین(ع) درگذشت
مدت امامت: از زمان شهادت پدر بزرگوارش امام حسین (ع)، در محرم سال 61 تا محرم سال 95 هجرى، به مدت 34 سال
تاریخ و سبب شهادت: دوازدهم (یا هیجدهم یا بیست و پنجم) محرم سال 95 (یا 94) هجرى، در سن 55 سالگى، به خاطر زهرى كه ولید بن عبدالملك به آن حضرت خورانید
محل دفن: قبرستان بقیع، در مدینه مشرفه، در جوار قبر عمویش، امام حسن مجتبى (ع)
هم اكنون قبور مشرفه چهار امام معصوم(ع)، امام حسن مجتبى(ع)، امام زین ‏العابدین(ع)، امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) در كنار هم مى‏باشد
همسران: فاطمه، دختر امام حسن مجتبى و چند ام ولد
فرزندان 
الف) پسران: 1. امام محمد باقر (ع). 2. زید شهید. 3. عبدالله باهر. 4. عمر أشرف. 5. حسین اكبر. 6. عبدالرحمن. 7. عبید الله. 8. سلیمان. 9. حسن. 10. حسین اصغر. 11. على‏اصغر. 12. محمد اصغر
ب) دختران: 1. خدیجه. 2. فاطمه. 3. علیّه. 4. ام كلثوم 


امام سجاد علیه السلام، امام عشق است؛ 
امام نیایش، امام پرستش
امام سجاد علیه السلام، امام شجاع و بلیغ است
نه امام حسرت و دریغ
او بیمار نبود؛ بیمار، کوفه بود که سجاد به پرستاریش رفته بود
بیمار، کوفه بود که ندانست پیمان یعنی چه؟
بیمار کوفه بود که گمان می کرد اهل بیت پیامبر خارجی اند
بیمار شام بود که با سنگ و چوب، به استقبال خاندان پیامبر آمده بود
سجاد آمده بود که کوفه و شام بیمار را شفا بخشد
او با خود شفا آورده بود
او ذوالفقار سخن را از نیام برکشید و بر فرق وجدان کوفه، فرو کوفت
کوفه خواب بود، کوفه مریض بود، کوفه بی جان بود
امام سجاد علیه السلام، این جسد بی جان را چنان به 
تازیانه سخن گرفت که ناگهان به هوش آمد و کم کم فهمید
چه جنونی از آنان سر زده است و چه مصیبتی آنان را گریبان گرفته است.
بعد از سخنان اعجازگر امام سجاد علیه السلام 
کوفه از خواب گران بر خاست
وجدان ملامت گر آنان شروع به انتقام کرد و جسم و جان
همدیگر را به تازیانه ملامت بستند
«به خدا تباه شدید و نمی دانید»
امام سجاد، امام سخن است، امام شهامت است
امام شجاعت است، او در دربار خوفناک یزید
در جمع بوزینگان و بوزینه پرستان، تیغ سخن را برون کشید 
و خاطره های خونین ذوالفقار را تداعی کرد
او چون آفتاب درخشان در پیکر تاریک شام دمید 
ونقاب از صورتک های آنان برگرفت
او مدعیان دروغین خلافت را رسوا کرد او تمام 
رشته های یزید را پنبه کرد. او یزید را کلافه کرد
او در بازگشت به مدینه، پیام خون آلود شهدا 
را این گونه به اهل مدینه باز گفت
مردم
پس از قتل حسین کدامتان شادی می کنید؟
کدام دل به یاد او افسرده نمی شود؟
کدام چشم، سرشک خود را باز می دارد و بر 
ریزش قطرات اشک بخل می ورزد؟
دریاها و زمین و درختان و ماهیان دریا و آسمان 
و آسمانیان بر حسین گریستند
سلام بر امام سجاد که عشق 
و نیایش را در پیکر سخن دمید
قنبر علی تابش


رویدادهاى مهم زندگی امام سجا د 
1. وفات شهربانو، مادر امام زین العابدین (ع) به هنگام تولد آن حضرت، در سال 38 هجرى
2. شهادت امام على (ع) در دو سالگى و شهادت امام حسن مجتبى (ع) در سیزده سالگىِ امام زین العابدین (ع)
3. همراهىِ امام زین العابدین (ع) با پدرش، امام حسین (ع)، در عدم بیعت با یزیدبن معاویه و حركت اعتراض‏آمیز از مدینه به مكه، در رجب سال 60 هجرى
4. همراهىِ امام سجاد (ع) با كاروان حسینى در حركت از مكه به كربلا، درذى‏حجه سال 60 هجرى
5. حضور امام زین العابدین در نهضت خونین كربلا، در سن 23 سالگى
6. ابتلاى امام زین العابدین (ع) به بیمارىِ شدید، در روز عاشورا، و عدم توانایىِ جهاد در راه خدا
7. تحمل مصیبت شهادت امام حسین (ع) و یاران و اصحاب آن حضرت، از سوى امام زین العابدین(ع) در روز عاشورا
8. جنایت‏هاى لشكریان یزید در جدا كردن سرها از بدن شهدا و بر نیزه كردن آنها، اسب دوانى بر بدن‏هاى شهدا و غارت و آتش زدن خیمه‏ها پس از شهادت امام‏ حسین (ع)، در عصر عاشورا
9. آغاز اسارت امام زین العابدین (ع) و سایر بازماندگان قافله حسینى به دست لشكریان عمر بن سعد از عصر روز عاشورا
10. تحمل سختى‏ها و مشقت‏هاى امام زین العابدین(ع) و دیگر بازماندگان در اسارت، كوفه و شام
11. خطبه خواندن امام سجاد(ع) براى اهالى كوفه، در حالى كه در غل و زنجیر و اسارت دشمنان بود
12. خطبه خواندن امام سجاد(ع)، در مجلس بزرگ مسجد اموىِ شام، در حضور یزید و تأثیر شگفت آن بر شامیان
13. بازگشت امام زین العابدین(ع) به همراه سایر بازماندگان نهضت كربلا از اسارت كوفه و شام به مدینة الرسول(ص)
14. حزن شدید و گریه‏هاى طولانىِ امام سجاد(ع) در مصیبت شهادت امام حسین(ع) و اهل بیت آن حضرت
15. قیام مردم مدینه بر ضد یزید بن معاویه و اخراج بنى امیه از این شهر و وقوع نبردى خونین در این واقعه (معروف به واقعه حره)، در سال 63 هجرى
16. شكست مقاومت اهالىِ مدینه در برابر لشكریان شام، و كشتار فجیع سپاهیان یزید به سركردگىِ مسلم بن عقبه، در مدینه، و محفوظ و مصون ماندن امام زین‏ العابدین(ع) و خانواده او از این كشتار
17. قیام عبدالله بن زبیر در مكه بر ضد بنى امیه و تصرف حجاز (مكه و مدینه) و برخى از سرزمین‏هاى اسلامى، در سال 64 هجرى. 18. فشار و سخت‏گیرىِ آل زبیر بر خاندان امیرالمؤمنین و اهل بیت(ع)
19. قیام مختار بن ابى عبیده ثقفى، در كوفه، بر ضد بنى امیه براى خونخواهى از قاتلان امام حسین (ع)
20. مجازات قاتلان امام حسین (ع) توسط مختار بن ابى عبیده و شادمانىِ امام زین ‏العابدین (ع) و سایر اهل بیت(ع) از كردار مختار
21. شهادت امام زین العابدین (ع)، در دوازدهم (یا 18 و یا 25) محرم سال 95 هجرى، به وسیله زهرى كه ولید بن عبدالملك به آن حضرت خورانیده بود
22. به خاك سپردن بدن مطهر امام زین العابدین (ع)، در قبرستان بقیع، در جوار قبر عمویش، حضرت امام حسن مجتبى (ع)، زیر قبه مقبره عباس بن عبدالمطلب



ای شام کربلای تو یا زین العابدین
دل بزم ابتلای تو یا زین العابدین
یک عمر در فراق جوانان هاشمی
شد خون دل غذای تو یا زین العابدین
در بین خنده و کف و شادی گریستند
زنجیرها برای تو یا زین العابدین
چشم حسین و چشم شهیدان کربلا
گریند در عزای تو یا زین العابدین
ای کاش پر شود عوض اشک چشم ما
از خون ساق پای تو یا زین العابدین
در حیرتم که از چه به زنجیر بسته شد
دست گره گشای تو یا زین العابدین
ای کنز مخفی ازلی یک نفر نگفت
ویرانه نیست جای تو یا زین العابدین
آرد صدای گریه ی ما سر بر آسمان
از اشک بی صدای تو یا زین العابدین
تا حشر انقلاب حسین است سر بلند
در پای خطبه های تو یا زین العابدین
در کوچه های شام فقط سنگ های شام
بودند آشنای تو یا زین العابدین
خاشاک و سنگ و خنده و دشنام و هلهله
گردید رونمای تو یا زین العابدین
«میثم» سلام می دهد از دور صبح و شام
بر صحن با صفای تو یا زین العابدین



شهادت و مرگ در راه خدا، فوز عظیمی است که
خداوند به صاحبان و برگزیدگان درگاهش عطا می کند 
شهادت میراث بزرگ انبیا و الیا و صلحان است که در راه
اعتلای حق و حقیقت به راحتی از جان خویش می گذرند
و با شهادت خود شیوه پایداری در راه خدا و دفاع 
از راستی و عدالت را به دیگران می آموزند
در چنین روزی یکی از همان برگزیدگان خدا
یعنی امام زین العابدین علی بن الحسین علیه السلام 
سرانجام با مقاومت در برابر ظلم و بی عدالتی وحمایت از
حق و عدالت، شهادت را برگزید و به ملکوت اعلی پیوست
شهادت این امام عزیز را به شما و همه پیروان مخلص
آن حضرت تسلیت می گوییم


هوا سنگین شده است.نفس ها، توان بالا آمدن ندارند
کجاست او که لاهوت وناسوت را به هم پیوند می زد؟
کجاست او که سجده هایش، زمین را از آرامشی غریب لبریز
می کرد و زمان را به ژرفای مناجات های عاشقانه می برد؟ 
کجاست آتشفشانی که هفتاد ودوبار فوران کرد و آتش خویش را فرو خورد؟ 
تا به حال، کدام کوه را توانستند به زنجیربکشند، کلام کرامت را به اسارت بگیرند
و کدام دریا را وادی به وادی به سمت سراب های پوچ بکشانند؟
او اسیر نبود؛ آزاده ای بود که پیروزی اش را از میان غل و زنجیر
مقدّر برافراشت؛ آن چنان که کوه. دریایی بود که سراب ها را نشانه رفت
سپاه عمر سعد، انسانیت محض را بر شتران بی جهاز، واحه به واحه 
به نمایش گذاشتند و سجاد، فصاحتی بود که خواب دهکوره های جهل را
برآشفت و بی آن که خونی بریزد، قلعه های انباشته از
تیرگی را فتح کرد و به نور رساند


آن کسی که همه اش گریه ی عاشورا بود
آب می دید به یاد جگر سقا بود
چشم هایش همه شب هیأت واویلا داشت
تا نفس داشت فقط گریه کن بابا بود
زهر نوشید وَ تب کرد محیط جگرش
گُر گرفت از عطش و سوخت همه بال و پرش
خشک شد جُلگۀ لبهاش و با خشکی لب
روضه می خواند به یاد لب خشک پدرش
آن کسی که خود خورشید به پایش افتاد
ناگهان رعشه بر اندام رسایش افتاد
ضعف شد چیره و زیر بغلش خالی شد
از روی شانۀ افتاده عبایش افتاد
وای از ریش سپیدش كه حنایی شده بود
ناله اش گفتن اسمی سه هجایی شده بود
دم مغرب افق شهر مدینه اما
جهت قبله ی او كرب و بلایی شده بود
این هم از ماهیت نفس نفیس خاك است
سر آقا به روی دامن خیس خاك است
همه اش سجده شده مثل پدر در گودال
خاك سجاده و سجاد انیس خاك است
گاه آهسته فقط وای برادر می خواند
لب تشنه «قتلوا» بود كه از بَر می خواند
اشك می ریخت وَ هر آینه می گفت حسین
تا دم مرگ فقط روضۀ حنجر می خواند
تلخی زهر به كامش عسل و قند آمد
بر لب پر تركش مطلع لبخند آمد
جلوی چشم ترش كرببلا ظاهر شد
یا اَبِ یا اَبِ گفت و نفسش بند آمد
سعید توفیقی



جاودان‌ترین صداها از گلوی تو برخاست و پژواك آن تا ابد
رسوایی خون‌خواران اموی را در گوش زمان تكرار می‌كند
سفاكان اموی، در این خیال خام به‌‌سر می‌بردند
كه با فاجعه كربلا، پیام عاشورا را خاموش كرده‌اند، 
اما پیام حماسه كربلا در دفتر سترگ تاریخ پایدار خواهد ماند
«فریاد گلبرگ‌های پرپر شده عاشورا از لبان تو بر آمده
و برای همیشه در مشام تاریخ می‌چرخد و تعفن 
آن جور و ستم را جار می‌زند»
جان باختن در راه سردار عشق برایت سهل بود و زنده ماندن
سخت، اما مشیت الهی بیماری را برایت رقم زد؛
باید می‌ ماندی و با یاری عمه‌ات زینب(س) وجدان
خفته مردمان را بیدار می‌ كردی
مبارزه با ستمگری، ریشه در روح آسمانی‌ات داشت، با فشار و 
اختناق حكام جبار، دستانت را به‌سوی آسمان برداشتی و 
شِكوه‌ات را در ظرف مناجات و دعا ریختی و فریاد زدی
«فرمان خداوند تعطیل شده، كتاب خداوند متروك گشته 
و سنت‌های رسول خدا(ص) به‌دست تحریف سپرده شده.» 
همه مبهوت این همه شجاعت و ابهت كه تو كیستی؟ 
«من فرزند مكه‌ام و منا، فرزند زمزمم و صفا، فرزند آن
كسی هستم كه به معراج رفت و فرزند فاطمه زهرا(س)»
اذان دادند تا به سكوت وادارت كنند ... اشهد أنّ محمداً رسول الله
«ای یزید! محمد جد من است یا تو؟ 
اگر گمان كنی جد توست، دروغ گفتی و كافر شدی 
و اگر جد من است، چرا خاندان او را كشتی؟»
با فریاد «القتل لنا عادهُ و كرامتُنا الشهاده»
تشت رسوای یزیدیان را از بام قصر شیطانی‌شان فرو انداختی،
گوش‌ها هنوز صدای آن را از پس قرن‌ها آشكارا می‌شنود
قیام حره، توابین، مختار و ده‌ها خون‌خواهی دیگر، 
ثمره افشاگری‌هایت در كوفه و دمشق و مدینه بود؛ 
اما قیامی هنوز هم برپاست و آن قیامتی است كه در دل شیعه
شعله كشیده است و هرگز خاموش نخواهد شد


تو را سجاده داران مى‏شناسند 
تو را سجده گزاران مى‏شناسند 
تو سجادى تو سجاده نشینى 
تو در زهد و ورع تنهاترینى


یابن حسین بن علی شیخ البكایی 
تو جانشین حضرت خون خدایی
ای یادگار روز عاشورا همین بس 
هفتاد و سومین شهید كربلایی 
صلی الله علیک یا علی بن الحسین 


شهادت جانگداز چهارمین پیشوای شیعیان جهان ؛ 
سید الساجدین ، سید الباکین ، سید الصابرین 
روای حکایت عشق در نینوا ،‌داغدار لاله های کربلا، 
امام کاروان اسراء ، تسلای دل غمبار زینب کبری 
آقا علی بن الحسین حضرت زین العابدین علیه السلام
بر سوگواران و مبحان حضرتش تسلیت باد 


امشب اشك های داغ ِ روی گونه هایم، 
در كنار تپش های ملتهب قلبم، 
نظاره گر پر كشیدن سجده دارترین عنصر هستی است 
ای امام زمزمه های عاشقانه شب، سفرت پرباران
صلی الله علیک یا علی بن الحسین 


شهادت بزرگ مرد مناجات
سید سجده کننده آل طه، امام عابدان و عارفان
بر همه جوانان جوینده راه سبز وصال تسلیت باد


قد قامتِ تو کلام عاشورا بود
آمیخته با قیام عاشورا بود
سجّاد! پس از غروب آن ظهر غریب
سجّاده ی تو پیام عاشورا بود


شهادت غمبارومظلومانه چهارمین سکاندار کشتی هـدایـت
کوکب درخشان آسمان امامت ، شاهد تبدار نینوای شهادت
روایتگرحدیث خون ورشادت,داغدارلاله های بخون طپیده 
قافلـه دار کاروان اسـراء، سیـد الباکین ، سیـد السـاجدین
آقا علی بن الحسین ، حضرت زین العـابدین علیه السلام
رابـرشیعیـان جهــان تسلیـت و تعـزیت عرض می کنیـم

نظرات مطلب

فرم ارسال نظر

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

درباره سایت

  • vasileh2012@gmail.com
    توجه : برای باز شدن مدیا پلیرها و شنیدن صداها و آهنگها از مرور گر Mozilla Firefox وارد شوید .

آخرین عناوین

تصاویر منتخب 2

ادبیات عشق

دلنوشته ها و متون ادبی و اشعار دینی و عرفانی

اطلاعات سایت

ابزار تلگرام

تیک ابزارابزار تلگرام برای وبلاگ